Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Archiwum bloga
-
▼
2009
(66)
- ► października (2)
-
▼
sierpnia
(11)
- Pan dziki wąs cz.II jako prawie half face
- Pan dziki wąs, metr dziewiędziesiąt cztery...
- Zadowolony Pan Skwarek
- Pożegnanie z afryką czyli kawa w kapciach
- Miejsce na księżycu czyli o moim błyskawicznym koń...
- ... i pokutne espresso
- Kucharz, barman i kelnerka czyli jak robię karierę
- A lot can happen over a coffee
- Dub FX
- Bez tytułu
- Na zimno
Blogi
Zaglądam
1 komentarz:
"Miejscami Morelli usiłował tłumaczyć się z braku spoistości swych powieści, dowodząc, że to, co tak zwana rzeczywistość ukazuje nam jako życie innych, nie jest filmem, a raczej fotografią, wobec czego nie możemy ogarnąć całości akcji, albowiem dochodzą do nas tylko jej elastycznie powycinane fragmenty. Rozumiemy człowieka jedynie w czasie krótkich chwil, gdy jesteśmy razem z nim, gdy nam coś o nim opowiadają lub gdy on sam mówi o swoich przeżyciach czy też planach. W rezultacie to, co pozostaje, jest albumem zdjęć, unieruchomionych momentów: nigdy przyszłością, nigdy przejściem z wczoraj do dziś, nigdy pierwszym ukłuciem zapomnienia, nadgryzającym utrwalony obraz przeszłości.(...) Zdjęcia ukazują jakieś plecy, jakąś rękę na klamce, zakończenie podmiejskiego spaceru, usta otwierające się do krzyku, pantofle w szafie, ludzi idących po Champs-de-Mars, skasowany znaczek pocztowy, flaszeczkę perfum "Ma Griffe", raczej ten rodzaj rzeczy."
Cortazar "Gra w klasy"
Prześlij komentarz